Ich bin kunst!
Hier het gedigje, nu in leesbare versie. Fijn toch, niet dan?
I
het was in een vlaag
van verstandsverbijstering wellicht
dat mij overviel
het wonder van de dauwbedruppelden
en van glinsterstipjes in haar ogen
gelukkig, bovenwonder,
herkeerde ik tot mijzelf
en de smaak van bloed op mijn lippen
II
zo op zo’n zonvergeten middag
getekend door grijsschakeringen
beginnen wij de pelgrimage
voorbij het zwart, langs de vragen ook
waar met blijdschap wordt ontvangen
de traagheid en de ademtocht
liefde tot het geluid
op-brekend aan het einde van
de vlucht is gesmaakt
III
zo ijverend, wij, de schaduwen van nooitgedronken druppels
zo vallende, wij
oktober 23, 2004 at 8:49 pm
David! Het daar dan niks interessants gebeur die laaste paar weke?! Want ja, dit is nou wel baie lank gelede dat jy iets nuuts op jou webwerf geplaas het!!
Dit word weer tyd, of is jy miskien te besig met ander dinge?!
Nou.. ek sien uit na ‘n reaksie.
Groete anoniem uit ‘n land erens in die suide. (waar kleur belangrik is)